W II połowie XIX wieku było to dominium w powiecie szubińskim należące do Napoleona Walszlegera i obejmowało 4311 mórg gruntu, 14 domostw i 248 mieszkańców. We wsi tej odległej 6 km w kierunku północno – zachodnim od Kcynii, do czasów obecnych zachował się wprawdzie dwór, który od wielu lat świeci pustkami i sukcesywnie z roku na rok nieubłaganie płynący czas wyciska na nim swoje piętno zniszczenia. Wokół niszczejącego dworu pozostał park o powierzchni 3,56 ha pochodzący z tego samego okresu co sam dwór. Nie ma już on tych walorów, co przed laty, ale nadal jest górującym nad okolicą zbiorowiskiem wysokiej zieleni. Nie zachowały się parkowe ogrodzenia, a miejsce dawnej bramy wjazdowej znaczą jedynie przewrócone słupy. Od szosy do zespołu dworsko – parkowego prowadzi aleja zabytkowych lip drobnolistnych.

W zdziczałym, zarośniętym samosiewami parku, oprócz różnogatunkowego starodrzewia na uwagę zasługuje szpaler brzóz akcentujący położenie śródparkowego stawu oraz dorodne jesiony wyznaczające granicę parkowej zieleni, która niegdyś była ulubionym miejscem wypoczynku mieszkańców.