Pierwsza wzmianka historyczna o tej wsi leżącej w odległości 8 km na północ od Szubina pochodzi z 1337 roku. Wtedy to właśnie król Kazimierz Wielki pozwolił braciom Marcinowi i Wojciechowi postawić most na Noteci, między Turem a Samoklęskami Dużymi oraz pobierać myto. W 1523 roku wzmiankuje się również o płaceniu przez tę wieś dziesięciny snopowej kościołowi szubińskiemu.

Dobra te w 1618 roku należały do kapituły gnieźnieńskiej, około 1793 roku były własnością Józefa Godzimirskiego, potem Stanisława Brezy, a następnie niemieckiej rodziny Pollów (do 1939 roku). Dla rodziny tej w II połowie XIX wieku wybudowano tu późnoklasycystyczny, piętrowy dwór, który w XX wieku uległ przebudowie. Do dziś możemy podziwiać jego zwartą piętrową bryłę, w której uwidaczniają się wpływy berlińskie. Elewacje ogrodową zdobi pięcioboczny taras wsparty na filarach, zaś frontową – akcentuje nieznaczny środkowy ryzalit. Również elewacje boczne zdobione są ryzalitami trójkątnie zwieńczonymi, zaś wejście do dworu poprzedzają wysokie schody, które potęgują oryginalne piękno tej budowli.

W otoczeniu parku rozciąga się park o powierzchni 1,5 ha, który założony został w II połowie XIX wieku.