Sierzniki, Siernik, to dawne nazwy wsi Sierniki, leżącej w odległości 5 km na północny zachód od Kcyni.

I wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1123 roku, kiedy to wspomina się o siernikowskich łanach kmiecych i dziedzicznych. Wśród właścicieli tych dóbr wymieniany jest w 1793 roku Stanisław Brodzki i Wojciech Rudzki, w końcu XIX wieku rodzina Wolszlegierów.

W 1902 roku dobra te wykupił z rąk niemieckich Edward Mieczkowski, zaś po 1946 roku przeszły na własność Skarbu Państwa Polskiego. W dworze znajdował się Zakład Poprawczy dla Chłopców, zaś ziemię przejęły PGR w Chwaliszewie.

Z zapisków archiwalnych dowiadujemy się, że już w połowie XVIII wieku istniał tu drewniany dworek, który z uwagi na stan został rozebrany. Na jego miejscu w 1876 roku wybudowano dla rodziny Wolszlegierów okazały dwór w stylu późnoklasycystycznym, według projektu Wiktora Stabrowskiego. Do piętrowego korpusu głównego zwieńczonego w obu elewacjach niskim, trójkątnym frontem przylegają parterowe skrzydła. Okazały wygląd budowla ta zawdzięcza trzykondygnacyjnej, czworokątnej, narożnej wieży oraz ozdobnemu tarasowi.

Stronę ogrodową budynku akcentuje taras ze schodami, ujęty słupkami i balustradą, zaś fasadę frontową zdobił herb „Starykoń”.

Zaczątki parku w otoczeniu dworu istniały prawdopodobnie już w końcu XVIII wieku, o czym świadczą dwie monumentalne lipy drobnolistne o obwodzie 450 i 180 cm, których wiek określono na 220 lat. Obecny, niewielki park o powierzchni 1,27 ha pochodzi z II połowy XIX wieku.

Urozmaiceniem jego południowo – wschodniej części jest staw okolony dorodnymi jesionami wyniosłymi, lipami drobnolistnymi i kasztanowcami białymi.