W odległości 5 km na północ od drogi Szubin – Kcynia, nad rzeką Gąsawką zlokalizowana jest wieś Słupy, o której pierwsze wzmianki pochodzą już z XIII wieku. Wtedy to wymieniani są jako właściciele tej majętności: Drogomir ze Słupów (1233 r) oraz Mikołaj ze Słupów (1399r). później, bo w XVIII wieku dobra te stanowiły własność Grabskich (1719 r), Mikołaja Kościeleckiego (1740r.) a następnie Podlewskich, Sadowskich, Czapskich oraz Żółtowskich, którzy tu gospodarzyli od 1879 roku, aż do okresu międzywojennego.

W skład ówczesnych dóbr wchodziła również cegielnia, młyn, gorzelnia parowa oraz fabryka serów. Te dworskie mini zakłady przemysłowe oraz prowadzona hodowla bydła holenderskiego umożliwiała właścicielom inwestowanie w utrzymanie oraz ulepszania zespołu dworsko – parkowego.

Obecnie majętność ta należy do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, pod zarządem spółki akcyjnej PPH „Wrzos”. Siedzibą spółki jest późnoklasycystyczny duży dwór, wzniesiony na przełomie XVIII i XIX wieku. W końcu XIX wieku w czasie przebudowy został on powiększony. Centralną częścią tego budynku jest piętrowy korpus poprzedzony portykiem wspartym na boniowanych filarach dźwigających taras z tralkową balustradą. Na murze, po lewej stronie wejścia znajduje się tablica upamiętniająca tragiczną śmierć ówczesnego właściciela Stanisława Sadowskiego, który w 1948 roku został rozstrzelany na własnym podwórzu.

W otoczeniu dworu rozciąga się park o powierzchni 3,2 ha, założony w końcu XIX wieku, w którym możemy spotkać ponad 100 wiekowych drzew. Najstarsze z nich szacuje się na 140 lat. Spotkamy tu okazałe buki pospolite, kasztanowce białe, jesiony wyniosłe, klony pospolite, lipy drobnolistne. Ciekawą częścią parku jest jego część północna wraz z akwenem o powierzchni 0,08 ha oraz łagodnie schodząca w kierunku rzeczki skarpa, którą zasiedlają wierzby białe, robinie akacjowe, olchy czarne, graby pospolite oraz brzozy brodawkowate.